امر آخرت را نزد بنى آدم خوار و بىاهميّت مىسازد و ( من خلفهم ) يعنى بنى آدم را به جمع مال و بخل به آن واداشته و از اداى حقوق واجب منع مىكند و ( عن ايمانهم ) يعنى امر دين آنها را با تزيين گمراهى و نيكو جلوه دادن شبهه بر آنها فاسد مىگرداند و ( عن شمائلهم ) يعنى خودپرستى و غلبهء شهوات را بر قلبهاى آنها غالب مىكند در كتاب ( الخرائج ) در حديثى طولانى از ابو محمّد عسكرى ( ع ) نقل شده كه هيچ يك دوستداران على ( ع ) نيست كه قلب خود را از آلودگى حيله و فريب و كينه و نجاست گناهان پاك نموده باشد جز اينكه هر آينه او از ملائكه اطهر و افضل است . و در جواب پرسش‌كنندهء كافرى كه از حضرت ابى عبد اللَّه ( ع ) پرسيد : آيا سجده براى غير خدا جايز است ؟ فرمود : خير ، آن فرد پرسيد ، پس چگونه خداوند ملائكه را امر به سجده براى آدم نمود ؟ فرمود : همانا آن سجده به امر خداى تعالى بوده و در حقيقت سجده براى خدا بوده است و در حديث ديگر از آن حضرت ( ع ) نقل شده : كه سجده ملائكه براى آدم و پيشانى نهادن بر خاك براى بزرگداشت آدم و به امر خداى تعالى بوده است . از ابى الحسن سوّم ( ع ) نقل شده كه : سجده ملائكه بر آدم ، در حقيقت سجده براى آدم نبوده ، بلكه سجده براى خدا و نشان دهنده محبّت آنها نسبت به آدم بوده است و در كتاب ( خرايج ) از موسى بن جعفر ( ع ) از پدران اطهرش نقل شده كه مردى يهودى از امير المؤمنين ( ع ) در بارهء معجزه پيامبر ( ص ) در مقابل معجزات انبياء ديگر پرسش كرد ؟ و گفت : مثلا حضرت آدم مسجود ملائكه بوده است ، پس آيا چنين امرى در بارهء محمّد محقّق شده است ؟ حضرت على ( ع ) فرمود : بله البته ، و ليكن سجده ملائكه براى آدم سجدهء عبادى و طاعتى نبوده ، چون در اين صورت آنها به جاى خدا آدم را پرستش كرده‌اند ، بلكه سجدهء آنها براى خدا و جهت اعتراف به برترى آدم و رحمت خدا بر او ، بوده است . و محمّد ( ص ) چيزى افضل و برتر از اين را دارد ، چون خداى جلّ جلاله و ملائكه او همگى بر او صلوات فرستاده‌اند و همه مؤمنان در نماز خود بر او درود مىفرستند ، پس اى يهودى اين امر افضل از سجدهء ملائكه است . مىگوئيم : تمام علماى اسلام متّفق هستند كه سجده ملائكه براى آدم سجده